na dół. .,Ej, wiecie co chłopcy, mnie nie warto robić kociej muzyki; ale chodźmy lepiej razem zagwizdać mojemu sąsiadowi, który się także na G zaczyna." Poszli i zrobili sąsiadowi kocili muzykę, a hrabia rozszedł się z ulicą w nalepszej przyjaźni.
Powiadano np. „Niechno hrabia z Wiednia przyjedzie; damy my mu, że on w Wiedniu nie postępował tak, jak u nas pisano!'' I Cóż się stało?....... Hrabia miał zatelegrafować: „Przyjadę, moi najdrożsi, dnia tego a tego o tej a o tej godzinie" i wszyscy byli kontenci.
Jakoś to zawsze mu pamiętają, że to on wyprowadził z sejmu przed kilkoma laty owego sławnego starostę, co się w r. 846 tak pięknie spisywał. Hr. Gramatyka nalał mu wtedy gorącej wody za kołnierz.
Nie wiecie może nawet, że hr. Gramatyka jest specjalistą. Sprawy drogowe zna na palcach. Jeżeli tylko mowa o mytach, drogach lub czemś podobnem, wtedy hrabia wychodzi z ławki, opiera swe szerokie a trochę, pogarbione barki o mur sali sejmowej i...stawia poprawki, a idzie
mu to jak z płatka. Poprawka za poprawką; umie, do każdego paragrafu coś powiedzieć — lepiej aniżeli p. Katastrowicz,