Parkiety warstwowe

w ojczystej mowie, wynikła z długiego pobytu za granicą, tylko w obronie kwestji popularnych mogła być darowaną. Za statutem dla jakiegoś miasta lub czemś podobnem można było przemawiać bez blasku krasomówstwa, a przecież przemowa znalazła uznanie. Papką, czapką i solą ludzie ludzi niewolą, to też wieczorki muzykalne, piątkowe recepcyjki, wtorkowe objadki na dwanaście osób, urządzane z wszelką harmonją gastronomicznych akordów, — wszystko to coraz bardziej skłaniało serca, jednało umysły. Środki to wszystkie niewinne, owszem przypominające ową „tradycjonalną staropolską gościnność," do której tak chętnie odwołują się nasi ultra-demokraci.
Bez wielkich więc reklam, bez dziennikarskich hałasów zyskało się pewne wzięcie, nie powiem stanowisko, gdyż to przyszło z rodem i z majątkiem. To już dawało podstawę do dalszych operacji, trzeba było postawić jakiś program, trzeba było pokazać się zdolnym do prowadzenia w razie danym nawet — stronnictwa. Lecz w jaki sposób? — w izbie było to nieco trudniej, już to z przyczyny łamania się językiem, już to dla braku sposobności; więc najlepiej na papierze, drukiem.