Kopiarki

strony, a ataman z drugiej, tak że Niemcy chcieli podać petycje do Brestla o uwolnienie ich przynajmniej w izbie od tak uciążliwej instytucji. Ksiądz Kukuryku w sejmie lwowskim skarżył się zawsze na nagniotki, tak go trapiły nogi brzytewki. O, bo nasza brzytewka ma nogi doskonałe, biegają szybko, tak że często się przegalopują.
Wielka przytomność charakteryzuje brzytewkę, na konto jednak tej przytomności, brzytewka czasem grzeszy, ileż to bowiem razy bywa, że brzytewka wpada do izby lub do komisji, we drzwiach już podnosi rękę o głos i mówi, rąbie na wszystkie strony, nie wiedząc dobrze o co poprzednio chodziło. Brzytewka. dawniej osobliwie, nie mogła spokojnie wysiedzieć, gdy mówił p. Katastrowicz, wtedy nic nie pomogło, czy potrzeba czy nie potrzeba, brzytewka musiała mówić, musiała zbijać poprzedniego mówcę z tym filuternym często sprytem, który każdego przestępcę, choćby tak owiniętego w bibułę, jak p. Katastrowicz, musiał złapać na gorącym uczynku. Gdy brzytewka patrzy się bystro na krzesło przewodniczącego i wąsy przygryza, można być pewnym, że puści jakiegoś szmermela, który niejednemu osmoli czuprynę. W tym roku brzytewka