Biurka nowoczesne

może słuszny ale arcykapłan odparłby go z lekceważeniem, gdyż on wierzy w swoją wyższość. Arcykapłan też bronił swej myśli trzy razy, w trzechgodzinnych mowach. Mowy te nosiły w wysokim stopniu cechę tej nieugiętości przekonania, które nie zważa bynajmniej czy się mowa na co przyda, czy nie, czy słuchają jej, czy nie. Arcykapłan mówił, by zadosyć uczynić swej myśli, a mówił nieraz rozwlekle, powtarzając się po kilka razy. Senzacji narobiła pewna mowa, w której dowodził, że pierwszym królem polskim według tradycji był żyd.
Wiedeńska gazeta urzędowa licząc to za dobrą monetę, powtórzyła, że pierwszy król polski był żydem. W mowach niektórych zwykł przechodzić całą historję polską, tak, że gdy się ktoś pytał pewnego posła w bufecie podczas mowy arcykapłana, czy wkrótce skończy mówić? odpowiedział mu tenże, że arcykapłan „jest dopiero przy Kazimierzu Wielkim". W mowach swych lubuje się w uroczystych frazesach „mających od chaty do chaty przelecieć kraj cały".
W izbie arcykapłan siedzi spokojnie, poważnie, jak senator rzymski. I otoczenie swej dyktatury towarzystwem demokratycznem w stolicy było ze strony arcykapłana nadzwyczaj zręcznym manewrem, zyskał.