Messali pisanym sam powiada, znaczny majątek i to w młodości postradał. Całą. więc w swym łaskawcy mając nadzieję, już to z urodzenia, już z obyczajów wieku i niewstrzemięźliwości, będąc słabym schorzałym i wiecznie kwiczącym, niedziw, ze do elegii tylko i pochlebstw mógł bydź zdolnym. Jakkolwiek zbyteczny zapał w pochwałach, odrazę za sobą pociąga, przecież te zręczne zwroty od przymiotów kochanek, od wypadków miłosnych, do sławy i czynów wodza, każdego zachwycać muszą. Nie jest Tybul bochaterem miłości naszego wieku, któryby sławie chciał składać życie w ofiarze. Pokóy n niego pierwszem ziemi bóstwem, a woyny i boje chciwego motłochu zawodem. Jakoż Rzymianie po większey części z tey tylko przyczyny z orężem w ręku przebiegali świat cały, aby sprowadzonym łupem ku upadkowi chylić oyczyznę swoję. Nie szczyci on się nigdy z męstwem i dzielnością owszem w gnuśności wielbi swe zalety, lecz kto w umysłach piękności szuka, pewnie cień Daryusza wyższym od Alexandra znaydzie. Ta jego naturalna tęsknota do wiey-