Wyroby hutnicze Kraków

Już rutulskie obozy płomień mi odkrywa,
Już zginiesz Turnie; już twóy los mi znany.
Widzę już gród laurentski, te lawinskie mury,
50 Askaniusza jak wzrasta osada
I jak Ilio, którą kocha Mars ponury
W twey pieczy ogień gaśnie i upada.
Widzę twą roskosz, widzę jak przepaska z czoła
Nad Tybrem boskie ma przy sobie zbroje;
55 Rwiycie dziś buchaje z siedmiu wzgórków zioła,
Bo miasto mury rozłoży tu swoje.
Rzymie, twe imię łączy przyszłych krajów losy,
Ku którey Ceres strzeże ziemi stronie,
Dokąd woda odpływa, gdzie widać niebiosy
60 I gdzie dyszące słońce pławi konie.
Dziwiąc się samey sobie Troja wtenczas powie:
Dobrze się długiey drogi czas przydaje.
Tak prawdą to jest wszystko, jak rai służy zdrowie,
Choć, wawrzyn jadam; jak czystą zostaję. ''
65 Oto wieszczki są słowa. Wzywając cię Febie
Potrząsła włosem głowy, wzrok utkwiła w niebie.