Albiusza Tybulla elegie i wiersze jako też niektóre przypisywane Sulpicyi i innym - strona 8
rze miłości, tyle mają powabu, wdzięku, naturalności i czucia, iż nigdy dostatecznie niemi nasycić się nie można. Lecz w tey nieprzebraney słodyczy trudno nie dostrzedz nayśmiertelnieyszego jadu zgorszenia. Chyba tylko chrześciańskiemi napojona maxymami czuła, a nawet i rozumna kobieta" potrafiłaby się wydobydź z sideł przez niego z wszelką sztuką, i naturalnością rozstawionych. Niech nikt nie sądzi, ii niegrzeczność jego mogła mu stać na przeszkodzie. Rzymianie mniey od nas nadskakujący, w miłości delikatnych żartów nie znali; on tylko po czułych uściskaniach sińce na szyi i licach swych kochanek zostawiał, inni im w gniewie oczy podbijali. Jeżeli kadzideł nie szczędził Messali, to także tylko strumieniowi czasu oprzeć się nie zdołał. Gdzie ten do rządu ma prawo, kto sił naywięcey posiada, tam wiecznie słabszy pod płaszcz mocnieyszego tulić się musi, a cnota, którą wdzięcznością zowiemy, występku pochlebstwa matką się staje. Niewiadomo, czyli przez zbytki i rozrzutność, czyli też przez chciwe Triumwirów grabieże, lecz jak w wierszu na pochwałę


