www.netmag.com.pl

Albiusza Tybulla elegie i wiersze jako też niektóre przypisywane Sulpicyi i innym - strona 77
Lecz ty, w którego miłość wlepia wzrok goryczy
Do mego domu przedsiębierz wyprawę.
Żelazne wieki Wenus kładą po zdobyczy, 35
Choć zdobycz wspiera złą jedynie sprawę.
Zdobycz z bronią zawzięta stawa w woyny porze,
Stąd w krwi w morderstwie śmierć zgubna powstaje,
Zdobycz spaja z trwogami nieprzebyte morze
Okrętom haki i kolce przydaje. 40
Zdobywca pragnie długie dzierżyć okolice,
By run krociami bielił żyzne niwy.
Kto mury nad wszystko ceni, ten zwożąc w ulicę
Głazy stu końmi, wzbudza w mieście dziwy
I toniom morza kładzie warowne zapory,
By zniosła ryba zimy mróz zacięty.
I twoy stół niech ozdobi z Samos puchar spory,
Lub w śliskiem kole z gliny kumskiey gięty.
Niestety! ah bogaczom! rade to dziewice
A więc do bogactw niech ma dusza pałano
By Nemezys w przepychach idąc przez ulicę
Mojemi dary uwagę zwracała.
Niech ma cienką suknią, co koska kobieta
W tkaniu złotemi przerabiała ślaki,
Niech za nią idzie Murzyn Iudyi zaleta 55
Spalony słońcem wodzącem rumaki.