Albiusza Tybulla elegie i wiersze jako też niektóre przypisywane Sulpicyi i innym - strona 53
Dosyć niech będzie z członków odjąć nieco stroje,
Dosyć rozwiązać pukiel utrefiony
I dosyć płacz pobudzić. Szczęśliwy potroje
Kto łzy kochanki widzi obrażony.
Kto srogim dla rąk niechay dzidę, niech tarcz w boju 65
Dźwiga, a zdala niech Wenerę minie.
Mnie z żółtym kłosem błyśniy o świetny pokoju,
Białe twe łono w jabłka niech opłynie.
Dosyć rozwiązać pukiel utrefiony
I dosyć płacz pobudzić. Szczęśliwy potroje
Kto łzy kochanki widzi obrażony.
Kto srogim dla rąk niechay dzidę, niech tarcz w boju 65
Dźwiga, a zdala niech Wenerę minie.
Mnie z żółtym kłosem błyśniy o świetny pokoju,
Białe twe łono w jabłka niech opłynie.