Ah szczęsny stokroć szczęsny! kto potomstwu miłym
40 W szczupłéy się chatce z starością oswaja,
Sam owce pędzi, w drugim syn jagnięta stadzie,
Ciepłą mu kąpiel przygotuje żona.
Tak niech żyję, choć śniegu włosom wiek nakładzie,
A czas dzieł wskaże starości znamiona.
45 Pokóy skiby uprawia, świetny wśrzód swobody
Pokóy wprzągł w krzywe jarzmo woły czynne.
Pokóy wsparł winorośle, sok wpuścił w jagody.
By syn z czar oyca czerpał soki winne.
W pokoju króy i widły: a co trwogę nieci
50 W kącie tkwi oręż; rdza mu zgubą grozi.
Podpije sobie rolnik, jednak żonę, dzieci
Chwieiąc się z gaju do domu powozi.
Wtedy Wenus bóy wznieca, włosy wzięte z skroni
I drzwi złamane przeklina dziewica,
55 Płacze jagód podbitych, zwycięzca łzy roni,
Bo siła ręki i w nim boleść wzniéca.
Wtedy to miłość płocha z dąsań kłótnie wije
I obojętnie wśrzód gniewnych zasiada.
Kamienny i żelazny, kto kochankę bije,
60 Występnie w niebie on Bogów napada: