Rolety wewnętrzne

Częstom ciebie i uśpił: skryte na zwalczenie
Spijając wodą kielichy dobrane.
Nie z rozwagim ci szkodził: przebacz, gdy wyznaję:
Kazała miłość: ktoż walczy na Bogi? 50
Ja to byłem ni z wstydu prawdy dziś nie taję,
Którego spędzał całą noc pies z drogi.
Coż ci z piękney twey żony ?.... Gdy co dały losy
Bezwładnie dzierzysz, próżna w drzwiach zapora,
Ściska cię, a innemu westchnienia śle głosy 55
I nagle zmyśla, że na głowę chora.
Mey zwierz ją tylko pieczy, niech już los użyje
Twardych mąk na mnie: nogi więzom stawię,
Lecz poydzie zdala komu włos składnic się wije,
A suknia pływa po wciętey postawie.
Gdy ją spotka, urazie aby nie dać pory,
Niech stanie zdala, lub na stronę zboczy
Tak to Miłość zaleca i takie mi to wzory
Wielka kapłanka stawiła przed oczy.
Ją gdy porywcza siła Bellony obeymie, 45
Ani przed bólem, ni ogniem truchleje,
Sama mieczem dwusiecznym rękę swą odeymie
I bezkarnie bóstwo własną krwią poleje.
Stanie z dzidą w boku, stanie W pierś raniona
I boski wyrok w te słowa opieje: 50