Już taki, co z miłości młodych drwił dowoli,
ZgiÄ…Å‚ kark w Wenery jarzmie, gdy siwieje; 90
On drżącym dzisiay głosem nuci słodkie pęta
I ręką trefi włos zbielałej głowy;
Nie wstyd go przy drzwiach czychać, ni lube dziewczęta
Wśrzod rynku bawić troskliwemi mowy.
Dziś chłopcy w koło niego, dziś się młodzież wije, 95
A każdy z tłoku w miękkie łono pluje.
Mnie szczędź Wenero, mc serce ci bije.
Pocóż gniew żniwa twe własne marnuje.


ELEGIA III.

Ty egeyskie Messalo porzesz dzisiay wody,
Pomniyże na mnie z twą rzeszą waleczną.
Moie więzą schorzałego feackie zagrody.
Wstrzymay o śmierci, twą rękę wszeteczną,
Wstrzymay, proszÄ™, okrutna: ni tu mojey matki, 5
By kości w urnę wsypała spalone,
Ni siostry, która kropiąc woniami ostatki
Włosyby łzami moczyła puszczone.
Zdala Delia, którą, gdym porzucał w Rzymie.
Do wszystkich Bogów wzniosła głos pobożny, 10