Szorowarki

Lecz tych uczy, co czynni, kochają się śmiele,
Których, ni cichość, ni czarne obrazy
25 Nocy nie trwożą. Strzeże by zbóyca zbrojony
Ranił, lub płacy za ubior chciał wzięty.
Kogo miłość ożywia w obce póydzie strony.
Bez zdrad obawy, bezpieczny i święty.
Nie zaszkodzi mi zima, co się w nocy sroży,
30 Ni deszcz, choć z chmury kropli zleje roje.
Niczem trudy, gdy Delia drzwi tylko otworzy
I na głos palca imię wspomni moje.
Człowieku czy niewiasto, która wyydziesz po mnie
Precz z świecą. Wenus sprawy kryje rada,
35 Nie baday mię o imię, trzymay nogi skromnie
I niech z pochodni blask na mnie nie pada.
A gdyby mię kto spostrzegł niechay milczy skrycie,
Niech wzywa Bogów, niech się prze z dowodem,
Bo gaduła poczuje z krwi biorącą życie
40 I z burzliwego morza Wenus rodem.
Ni mąż mu nie da wiary, jako mi prawdziwa
Przez czarnoxięstwa wróżka zaręczyła.
Tęm widział Z niebios W gwiazdy, gdy pola okrywa,
Jey wierszem zwraca bieg rzeka zawiła,
45 Ta śpiewem dwoi ziemię, z grobów prochy wodzi
Z ognisk święconych kości przywołuje.