Urny wyborcze

Jak okropnie i dziko on się nieraz sroży,
Matki Kadmei uczy zdobycz krwista,
Nas bojaźń niech omija. — Jeśli taby żyła, 25
Niech na niey Boga zemsty się uiszczą.
Lecz czegoż chcę szalony? niechay wiatrów siła
I czarne chmury klątwy moje zniszczą.
Choć miłości Neero nie masz mey na względzie
Opływay w szczęście i świetne miey losy 30
Nam u stołu ta chwila niech zaś słodką będzie.
Po długich pluskach czyszczą się niebiosy.
Ah jak trudno wystawiać zmyślone pociechy
Jak trudna w żalu żartobliwa mowa.
Niedobrze z ust kłamliwych wydają się śmiechy, 35
Niemile smutne brzmią przy pieniach słowa.
Nacóż się zdadzą skargi? cień żalu niech znika,
Oyciec Lencus skargi za nic ceni.
Gnozio, tyś z wiarołomstwa Tezea języka,
Sama na morskiey płakała przestrzeni, 40
Tak cię córo Minosa Katul głosi pieniem
I stawia męża niewdzięcznego zbrodnie.
Pomniycie Przyjaciele: szczęsny kto cierpieniem
Drugich, ujść złego wyuczy się godnie.
Nie wierzcie, choć rękoma szyję wam otoczy 45
I w prośbie zdradzi przez język nieszczery,
Choć i święcie przysięga na swe piękne oczy,
W imię Junony i w imię Wenery,