Gadżety promocyjne

ryka Wielkiego w komedyi "Koszyk wisien" (dnia 20 Listopada 1827 r. ) wiadomo jest tylko z rodzinnej tradycja. Z korespondencji jego prywatnej z Osińskim widać, że jątrzące się w łonie dyrekcyi teatralnej niesnaski, odbijały się często dotkliwie na stosunku do niej byłego antreprenera; z zacisza wiejskiego do którego później usunął się Bogusławski, żadne już prawie o nim nie dolatują odgłosy; gdy wreszcie, zaznawszy tego przedsmaku zobojętnienia, zgasł 72-letni starzec w dniu 23 Lipca 1829 r. o godzinie 7-mej zrana, w dworku na Nowolipkach, Warszawa wyległa wprawdzie tłumami na Powązki, ale wróciwszy do domu, tak łatwo i tak zupełnie zapomniała o ojcu polskiego teatru, że stuletnia, pamiątka w 1883 r. objęcia przez Bogusławskiego poraz pierwszy steru sceny warszawskiej, nie obudziła najlżejszego wspomnienia nawet tam, gdzie przedeszystkiem powinna była objaw wdzięcznej pamięci wywołać.
To też kiedy dwa lata temu złożono bezimiennie na ręce "miłośników sceny polskiej" fundusz na ogłoszenie konkursu dramatycznego imienia Wojciecha Bogusławskiego, byłto tylko akt sprawiedliwości względem tego, który zasłużył sobie aby o nim lepiej pamiętano. I jak gdyby nad licznym zastępem współzawodników w tym turnieju unosiło się twórcze tchnienie założyciela teatru narodowego, z konkursu wyszło dzieło godne jego pamięci. Niechże idzie w świat pod duchową opieką zasłużonego męża, który tyle talentów scenie polskiej przysporzył!

Warszawa w Październiku 1886 r.
Władysław Bogusławski.