Kontenery

"Szerzej rozwinął zasługi Bogusławskiego, szczegółowiej ocenił grę jego Tygodnik Wileński interesujący się dość żywo kwestyami teatralnemi. Zaznaczywszy że Bogusławski, zastawszy teatr w stanie dziecinnym, wsparty opieką króla Stanisława Augusta "niemowlę to z rzadkiem pielęgnując staraniem i zręcznością, dał mu szczęśliwie przyjść do tego dojrzałości stopnia w jakim go widzi Warszawa", kładzie nacisk na to, że on we "własnym prawie geniuszu znalazłszy prawidła sztuki", wszystkich lepszych w kraju uformował aktorów. "Gra jego, mówi krytyka dalej, tem godniejszą jest zastanowienia, źe przy podeszłym wieku i tak niszczących pracach, powołaniu aktora nieodstępnych, wykazuje szczęśliwy skład fizyczny, a ztąd niepospolity ogień i żywość, na których przymiotach często młodszym... i zupełnie młodym zbywa aktorom!"
"Już na przedstawieniu tej sztuki zauważono korzystny wpływ, jaki obecność i kierownictwo uwielbianego gościa na artystów wywarły: gra aktorów w ogólności okazała się dość porządną; żadnych uderzających wad w niej nie dostrzegano...
"We czwartek, 4 Maja dane było widowisko ulubionej opery "Cud mniemany czyli Krakowiaki i Górale" w której Bogusławski, autor tej sztuki, grał rolę studenta. Wiek mu stanął tu na przeszkodzie w doskonałem odtworzeniu tej postaci: "czuł i mówił jak młody, ale ruszał się i biegał jak stary. " Ale sama sztuka zacierała swą treścią niedobory wykonania *).

-----------------
*) Echo teatralne Nr 2 z 1883 r. "Wojciech Bogusławski w Wilnie. "