Diagnostyka samochodowa

Na nas, co wdzięczny wzrok ku Tobie wznosim
Przyjm z dobrej myśli tę pieśń nad pieśniami,
I chętnie w sercu swojem ją zachowuj.
Gdzież ten, co dzisiaj nie miałby odwagi
Wesołą, pieśnią, uczcić cnoty samej,
Gdzież ten co dzisiaj nie zawoła z nami:
Jakże szlachetnie jest być filantropem!
Tak, filantropem i mędrcem Cię zowią
Wielkiego mistrza sztuki i dzieł wzniosłych,
Zacnego męża we wszelkich cnót pełni,
Co dumę swoją, ma w ludzkości szczęściu.
O nie chmurz czoła, nie pochlebstw tu mowa,
Któremi wierni Twoi dziś Cię darzą,
Głosowi prawdy wtórzą serca słowa,
Z wesołą myślą i wesołą twarzą!
Bądź długo szczęsny na ojczyzny łonie,
Wśród zasłużonych, pięknych nagród wielu;
Niech losów gwiazda jasno Tobie płonie
Zacnego ludu swego kształcicielu!
Jak nasz przewodnik nadal idź przed nami,
Prowadź nas w zwykłej sobie łagodności,
Długo niech niebo darzy cię łaskami,
Niech Cię osłania tarcza Opatrzności;
Niech szczęście zdobi piękny żywot długi
A Ty łaskawie patrz na nas, Twe sługi. *)

Podpisów niema — spojrzawszy jednak na leżący przed nami afisz z owego czasu, obwieszczający w dniu
---------------------
*) Wolny przekład M. Gawalewicza.