Wykładziny tarkett

ra się rozpoczyna prawie bez niczego, nieledwie z gołemi rękami, każdy materyał przydać się może, byleby umieć skorzystać z tego co się gdzie napotka; w robocie organizacyjnej ma trzeźwe, jasne objęcie warunków i potrzeb teraźniejszych a w przyszłość patrzy okiem bystro przewidującem; na stanowisku dyrektora, antreprenera, kierownika, zna gruntownie zalety i wady, siłę i słabości materyału któremu przewodzi i nie powoduje się względem niego ani pesymistyczną podejrzliwością ani chwiejnym optymizmem. Za argument najdobitniej przekonywający może tu posłużyć hołd, jaki Bogusławskiemu złożyli aktorowie niemieccy, wchodzący w skład jego antrepryzy za pruskich czasów. Jestto wiersz napisany i wydrukowany na imieniny dyrektora z następnym tytułem: Dem Künstler und Menschenfreunde, Herm Schauspieldirector, Adalbertus von Bogusławski, als ihrem würdigen Chef, zu dessen Namensfeyer gewiedmet von sümtlichen Mitgliedern des deutschen Theaters (Artyście i filantropowi, panu Dyrektorowi teatru Wojciechowi Bogusławskiemu, jako swemu godnemu kierownikowi poświęcają w dzień Jego imienia wszyscy członkowie niemieckiego teatru).
Wiersz brzmi jak następuje:

Der schöne Tag, der Deinen Namen trägt
Gesegnet sey er uns vor allen Tagen,
So wie heut manches Herz hier froher schlägt,
So mögen aller guten Herzen schlagen.
Senk Deinen Blick auf uns hernieder
Auf uns, die dankbar zu Dir aufwärts sehn;
Nimm an dies gutgemeinte Lied der Lieder