I.

Kto był Bogusławski?
Zdawałoby się, że odpowiedź na to pytanie znajduje się na ustach każdego, kto choć przeciętnie obeznany jest z dziejami dorobków duchowych swojego narodu.
Założycielem sceny polskiej nazwą go wszyscy i zdaje się że nie znalazł się dotąd nikt, ktoby mu prawa do tego zaszczytnego miana odmówił. Istnieje fakt, to jest teatr, z całą tradycyą sztuki i literatury dramatycznej i żył człowiek, przed którego zjawieniem się tego teatru nie było; ale jakim sposobem dzisiejszy teatr wyszedł z rąk owego człowieka, jakiemi ojcowskiemi staraniami z chłopięcia, nawykłego do przymusowych wędrówek i wałęsań, stał się osiadłym na miejscu, poważnym, zasobnym, ukształconym czcicielem szlachetnej sztuki, ile w tem wychowaniu swego ukochanego wyekspensował rodzic tkliwej miłości, stanowczej energii i nieustającej pracy — o tem skąpe są zaledwie wiadomości. Jest teatr — niema jego historyi.
Źródłem z którego dotychczas jedynie informować się można, są "Dzieje teatru Narodowego" napisane przez samego Bogusławskiego. Zbytecznem by-