Toruń wydarzenia

stkich scen europejskich. Szekspir, Molier, Kasyn, Kornel, a obok nich cały współczesny zagraniczny repertuar urozmaica publiczności strawą duchową; gałęź operową wzbogacają, prócz starych włoskich mistrzów, francuzcy kompozytorowie Gretry, Mehul, Cherubini i dwaj świetne rokujący nadzieje twórcy polskiej opery; sam Bogusławski przekazuje teatrowi narodowemu w spuściznie 80 dzieł oryginalnych i przełożonych, a wychowawszy całą plejadę talentów, które, jak to widzimy z przytoczonych wyżej nazwisk, snuć będą aż do naszych czasów jego tradycyę; rzuciwszy ziarno, polskiej sztuki w Wilnie, Grodnie, we Lwowie, Krakowie, i Poznaniu, słowem w najgłówniejszych ogniskach dawnej Rzeczypospolitej, dźwignąwszy tu i owdzie dla tej sztuki przybytki, spędziwszy większą część tego znojnego, trzydziestoletniego okresu na wędrówkach, gdzie go spotykały raz otwarte do entuzyastycznego uścisku ramiona, to znów zbrojne pogonie, tu złowróźbne trumny, tam symboliczne jutrzenki; doświadczywszy wreszcie i tego co musi być udziałem każdej wyższej indywidualności "że gdy już przestał być użytecznym publicznej sprawie, znaleźli się dowodzący iż nim wcale nie był", — ustąpił, żegnając skończony swój zawód słowami: "Szlachetniejszym powodowany uczuciem, wszystko co w pomyślnych czasach wziąłem od publiczności, oddałem jej w krytycznych, w równej zawsze świetności utrzymując scenę ojczystą. Nieutyskuję na mój niedostatek, bo nigdy nie szukałem bogactw. Ubóstwo moje ani wstydzi, ani mnie zasmuca. Dla kilku pozostałych dni życia mało potrzebuję. Niosę ja w moje ustronie dwa nieocenione skarby: spokojne