Zabawki dla najmłodszych

szawskiego Aleksandrem Engelke, w domu przy ulicy Śto-Jerskiej pod Nr 1790.
Mamy przed sobą ten akt, zawarty między Wojciechem. Bogusławskim a zięciem jego Ludwikiem Osińskim, naówczas pisarzem sądu kasacyjnego księztwa warszawskiego. Za prawo do przywileju zapłacił Osiński swemu teściowi ośmnaście tysięcy złotych (2, 800 rubli), cały zaś szacunek ruchomości teatralnych, w summie 108, 000 zł. użyty został na zaspokojenie długów wyliczonych w kontrakcie; z tego do ręki dostał Bogusławski 11 czerwonych złotych (29 rubli 80 kop.), czyli że cofając się od przedsiębierstwa, twórca sceny narodowej zabezpieczył sobie na starość, po trzydziestu latach niezmordowanej, zaprawnej wszelkiemi goryczami pracy, 2, 829 rubli 80 kopiejek.
Artykułem 3-cim- rzeczonego kontraktu obowiązał się Bogusławski grywać jeszcze w ciągu lat pięciu antrepryzy Osińskiego, z wyraźnem zastrzeżeniem, które jest wskazówką jak zdrowie weterana było już nadszarpnięte "że dla słabości piersi w żadnej już nowej operze śpiewać nie będzie." W dniu 19 Kwietnia 1814 roku ukończyła się urzędownie antrepryza Bogusławskiego: następnie 19. przedstawień dawali sami aktorowie, dzieląc się wspólnie dochodami — poczem od 10 Lipca rozpoczął swoją antrepryzę Ludwik Osiński i sprawował ją przez lat 12, do 1826 roku.
W ostatnim roku swego przedsiębierstwa dał Bogusławski 176 widowisk i wystawił nowych dzieł 33, w których 4 opery, 1 tragedya, 7 dramatów, 1 melodramat, komedyi 15, komedyo-oper 5.