Apteka online

nie pozwalała zrozumieć, że dyrektor sceny narodowej zmagając się z Döbbelinern, a potem używając względem niego jako broni konkurencyi, słuchał nie jakiejś osobistej" zawziętości, lub drobnej chętki postawienia na swojem, lecz praktycznego zmysłu, wskazującego mu: że lepiej pod rządem pruskim zostać antreprenerem połączonych teatrów polskiego i niemieckiego, aniżeli doczekać się, żeby Niemiec został antreprenerem sceny polskiej. W tym razie, jak zawsze i wszędzie, przewodniczyła mu jedna, jedyna myśl: bezpieczeństwo teatru narodowego.
Przyszła jednak chwila kiedy Bogusławski uczuł że chwieją się materyalne tego teatru podstawy. I wtedy złożył ówczesnemu prefektowi departamentu, Nakwaskiemu, projekt utrzymywania widowisk narodowych na rzecz skarbu, podając dwa do urzeczywistnienia tej propozycyi warunki: ustanowienie dyrekcyi rządowej i założenie szkoły dramatycznej. Było to już drugie przeczucie jasnego, organizacyjnego umysłu. Nakłaniając aktorów lat temu kilka do spółkowej antrepryzy, Bogusławski wyprzedzał myślą autonomiczne urządzenie teatru francuzkiego, które wkrótce, po różnych próbach miało być uregulowane dekretem Napoleona datowanym z Moskwy 1812 r.; domagając się dla teatru poparcia od rządu, przewidywał taką dobę dla teatrów w ogóle, kiedy żadna scena, doprowadzona do wyższego poziomu artystycznego, nie zdoła się na nim utrzymać siłami pojedyńczego przedsiębiorcy.
Projekt Bogusławskiego, nie w zupełności wprawdzie, lecz w głównych punktach uzyskał zatwierdzenie