Kursy językowe za granicą

na rzecz Kluszewskiego za najem lokalu i po zredukowaniu wartości austryackich banknotów dotrzecie] zaledwie części, zeszły niżej zera; nowa opera Elsnera, tragedya Chodkiewicza i Wężyka nie naprawiły interesów "Wszyscy niemal wierzyciele moi, którym już przeszło 100, 000 zł. winien byłem, opowiada Bogusławski, widząc że los mój oddawna nie polepszał się wcale, rozpoczęli ze mną procesa. Każdy niemal dzień był terminem nowej sprawy. Każdy z papierem w zanadrzu przechodzący człowiek, zdawał mi się woźnym niosącym pozew."
Słowa te, smętnym tchnące humorem, nie odsłaniają naturalnie wszystkiego, co przecierpiał pod tym względem Bogusławski i z czego, przez uczucie godności, nie spowiadał się czytelnikowi. Ogłoszone kilka lat temu w Kuryerze Poznańskim *) wyjątki z jego listów prywatnych do niejakiego Tomaniewicza, dependenta adwokata, który zajmował się interesami Bogusławskiego we Lwowie, świadczą jak ciężkie były troski materyalne dyrektora już w czasie antrepryzy lwowskiej.
W rezultacie, poniesione przez przedsiębierstwo straty okazały się w znacznej części następstwem dwuletniej wojny, a nie mało przyczyniła się do nich trzecia wojna, którą w ostatnich czasach prowadził sam Bogusławski z przedsiebierstwem niemieckiem. Tę walkę nie wszyscy pojmowali; byli tacy którym zła woła
---------------------
*) W felietonie "Kłopoty Dyrektora teatru" NN. 166, 167, 168, 170. 171 i 173 z roku 1882.