Konferencje biznesowe

gdzie nikt nie może być kowalem, zdunem, mularzem, zgoła jakimbądź rzemieślnikiem, ktoby wprzód nie udowodnił swojej zdolności, sztuka dramatyczna tak dalece poniżoną była, żeby ludzie, bez wyzwolenia się, występowali odrazu na scenę i psuli gust mieszkańców, na ich widowiska uczęszczających?" *).
Załatwiwszy z Truskolaska, jako właścicielką koncesyi, urzędową stronę przedsiębierstwa i otrzymawszy przywilej na trzy lata, rozpoczął Bogusławski trzecią i ostatnią a najdłużej bo czternaście lat trwającą antrepryzę operą Martiniego: Drzewo Dyanny. Przystąpił do niej z repertuarem, jak widzieliśmy w ciągu tego szkicu bardzo wzbogaconym, w czem niemało było jego własnej zasługi, wprowadził był bowiem na scenę 20 oper (3 oryginalne), 11 komedyj (2 oryginalne), 4 dramaty (3 oryginalne) i 2 tragedye, nie licząc klasycznych które coraz częściej ukazywały się na afiszu. Po złączeniu się z trupą Truskolaskiej, towarzystwo Bogusławskiego składali następujący artyści: Truskolaska, Jasińska, Drozdowska, Zakrzewska, Leszczyńska, Kuczmańska, Bogusławski, Szymanowski (dziad Bakałowiczowej) Żołkowski (ojciec Aloizego), Świeżawski, Morczyński, Rutkowski, Kaczkowski, Podgórski, Zieliński, Nacewicz, Szymański, Ryłło, Hempiński, Petrasch, Sienkiewicz, Rudnicki, Niewiarowski, Okoński, Krasiński, Indyczewski.
Elsner był dyrektorem orkiestry, sprowadzonej i uporządkowanej starannie przez Bogusławskiego.
----------------
*) Numer z 5-go Września.