Banery

bliczności, otwiera widowiska znaną już z pierwszego pobytu Fraskatunką. Bawi Bogusławski we Lwowie od stycznia 1795 r. do maja 1799 r. t. j. lat cztery i miesięcy cztery, a ten pobyt jego jest znowu wypełniony borykaniem się lub dyplomatyzowaniem z niemieckim przedsiębiorcą, Bullą, od którego teatr był wynajmowany. Dochodzi wreszcie do tego, że Bulla, wplątany w długi, z powodu zmniejszonej do teatru niemieckiego frekwencyi, zawiera z Bogusławskim układ, mocą którego, były dyrektor widowisk królewskich staje się przedsiębiorcą połączonych teatrów: polskiego i niemieckiego na warunkach dość ciężkich, bo z zobowiązaniem spłacenia zaległej, w kwocie 20, 000, gaży niemieckich aktorów, zahypotekowanej na... przyszłem powodzeniu.
Ale wiara Bogusławskiego w przyszłość jest tak silną, że go te ciężary nie przestraszają, przeciwnie, pobudzają do energiczniejszej działalności, której objawem jest między innemi zbudowanie letniego amfiteatru w ogrodzie Jabłonowskich, mieszczącego wygodnie 2500 osób. Długi opis poświęcony w "Dziejach" tej budowie, którą prowadził architekt Maraino, świadczy jaką wagę przywiązywał Bogusławski do swego dzieła. Oceniła je też i publiczność, interesując się żywo nowym teatrem w ciągu budowania, a co ważniejsza, po otwarciu letniej widowni operą polską Agatka, napisaną przez księcia Radziwiłła z muzyką Hollanda. Krakowiacy i Górale ściągali tłumy widzów, a gdy jeszcze w następnym roku, amfiteatr, na wzór rzymskich postawiony, został jak u Rzymian pokryty płótnem chronią-