Ryx nawet darzy go miodowem powitaniem, którego znaczenie wkrótce rozjaśnić się miało — oto na sejmie zniesiono monopole a wraz z niemi upadł i przywilej na teatr. Próbowano wprawdzie dowodzić, że uchwała sejmowa nie dotyczyła teatru, atoli wykrętne tłómaczenia prawa na nic się nie przydały. Bogusławski, czując że ma ręce rozwiązane, prosi króla o przyłączenie do widowisk polskich królewskiego baletu,
o nadanie aktorom polskim tytułu Nadwornych aktorów, otrzymuje to co żądał, z dodatkiem zaszczytnego urzędu dyrektora królewskich widowisk i postanawia sam, bez żadnej spółki, wziąść na siebie całe przedsiębiorstwo. Zapasy z monopolem skończone, żeby zaś małą dać próbkę kolei, jakie teatr pod jego rządami przechodził, dość będzie przytoczyć nadpisy afiszów ówczesnych.
I tak:
od Nowego roku 1785 Aktorowie włoscy;
od 23 Czerwca t. r. Aktorowie polscy J. K. Mości;
od 15 Września 1785 do 23 Października t. r. znowu Aktorowie włoscy;
od 24 Października t. r. aktorowie włoscy na przemian z Aktorami polskimi J. K. Mości.
Rok 1786 polscy Aktorowie.
Rok 1787 i 1788 aktorowie polscy na przemian z francuzkimi;
od d. 14 Maja 1788 Aktorowie narodowi J. K. Mości;
dnia 18 Maja tylko Aktorowie narodowi i balety co spektakl;
d. 21 Czerwca t. r. Aktorowie J. K. Mości.