Zarządzanie nieruchomościami

prawie przez Bug do Dubna, bryki trupy Bogusławskiego zapadły się pod załamanym lodem, zatapiając całą garderobę, zgromadzeni pierwszego wieczora w dubieńskim teatrze obywatele wołyńscy, podolscy i ukraińscy, zażądali po skończonej sztuce "podwyższenia ceny parterowych biletów na dukat", co też wynagrodziło koszt całej 20, 000 zł. wartującej garderoby.
Podczas gdy w Warszawie Ryx, tłómacząc się mniejszym do teatru narodowego napływem publiczności (co było naturalnem następstwem lichego kierownictwa sceny) i oczekując na przybycie w drodze już będącej opery włoskiej, uwinął się z rozpuszczeniem polskich aktorów, Bogusławski ze swoimi artystami gra kolejno w Wilnie i Dubnie, aż w tem ostatniem mieście na samem wyjezdnem, zatrzymuje go wyraźny rozkaz królewski: aby natychmiast z całem towarzystwem wracał do Warszawy. Zdziwiony dyrektor pocztą zdąża do stolicy i staje w niej na samo rozpoczęcie opery Salierego Axur, a wtłoczony w kąt galeryi, z bólem serca lecz ze sprawiedliwością prawdziwego artysty, zmuszony jest przyznać doskonałość wykonania. To jednak, coby kto inny uważał za fatalny na przyszłość omen, umacnia tylko Bogusławskiego w postanowieniu, aby i scena polska tej doskonałości wyrównać mogła.
Po pięciu latach nieobecności w stolicy, stanąwszy przed królem, słyszy z ust jego te słowa:
— Czuliśmy że cię tu nie było. Zostań już z nami, a ja nie zapomnę o tobie.