Nie można treściwiej scharakteryzować trzydziestoletnich dziejów teatru narodowego; ta charakterystyka była zarazem dewizą pod którą pracował i programem którego się trzymał Bogusławski.
Rozpatrywanie każdego szczegółu tego programatu nie jest zadaniem niniejszej sylwetki i byłoby właściwem tylko w studyum krytycznem ogarniającem cały ówczesny okres historyi sceny polskiej. Jeżeli więc podążymy za Bogusławskim, to szybko, nie zatrzymując się nigdzie dłużej nad czas potrzebny do naznaczenia najgłówniejszych zarysów, z których dałby się złożyć choćby szkicowy obraz jego działalności.