Kody kreskowe

dinota, Bednarz. Wkrótce potem ukazała się tam przełożona również przez Bogusławskiego opera włoska Sacchiniego Dla miłości zmyślone szaleństwo, co jeszcze i z tego względu zasługuje na zanotowanie, że w braku wykwalifikowanej śpiewaczki, powierzono główną partyę artystce dramatycznej Truskolaskiej, obdarzonej "choć niezbyt mocnym ale bardzo przyjemnym głosem." Mimowoli uśmiech ciśnie się tu na usta; ale nie trzeba zapominać że na widnokręgu sztuki polskiej nowa scena była zaledwie mgławicą teatru, z której dopiero gwiazdy utworzyć się miały. Tymczasem śpiewali w operach aktorowie częstokroć nut nawet nieznający i po skrzypcach partye swoje studyujący.
I szło to jakoś przez półtora roku, z nadzieją dłuższego powodzenia, kiedy niespodziany wyjazd do Lwowa Truskolaskich i Owsińskiego, tak niezbędnych, że ich podówczas nikt zastąpić nie mógł, nowy zadał cios wątłej jeszcze polskiej scenie. Publiczność, zniechęcona tą luką, przestaje chodzić do teatru, Bizesti, następca Montbruna doznaje losu swego poprzednika, zmniejszone zaś grono artystów poraz pierwszy próbuje zawrzeć między sobą spółkę pod nazwą "Aktorów narodowych" z przydanem znowu zwierzchnictwem stolnika Moszyńskiego i z przymusowym podziałem tygodnia repertuarowego z niemieckiem towarzystwem.
Do tego grona Bogusławski należeć nie chciał, a jeżeli pobudki wyjazdu z Warszawy Truskolaskich i Owsińskiego pozostały do dziś dnia tajemnicą, to wiadomo dobrze dla czego za nimi podążył Bogusławski — popchnęła go do tego kroku — skromność. "Przymu-