Części zamienne do ciągników

pokroju, grał jako Grzechotka, zjadliwy dziennikarz w "Krytykach* Chęcińskiego.
Oprócz tego grał Chomiński mnóstwo ról większych i mniejszych w farsach francuskich i niemieckich jak "Talizman", "Chcę sobie pohulać", "Robert i Bertrand" i bardzo wiele innych. Zawsze pełen werwy, swobody, żywy, czasem elektrycznie ruchliwy, w potrzebie poważny lub sensat. Starał się Chomiński urozmaicać swe role, chociaż przeważnie powtarzał swe formułki i efekty farsowe, rzadko kiedy z powodu urodzonych warunków i rutyny mógł wyjść poza siebie i zobjektywizować postać sceniczną. Grał jednak zawsze z przekonaniem i zapałem. Na rolach swoich robił Chomiński obfite notatki pełne zrzędzeń starego konserwatysty, który surowo sądził wszystkich dokoła, ceniąc wysoko powołanie aktorskie. Dla tego za kulisami i w życiu codziennem pan Michał wbrew swemu komizmowi był poważnym, a czasem nawet sensatem, chociaż wszyscy cenili jego prawość, uczynność koleżeńską i dobre serce. W notatkach Chomińskiego pisanych dorywczo, znajdują się jednak ciekawe szczegóły i materjały dla dziejopisarza sceny polskiej. W bibljotece Jagiellońskiej przeglądałem parę razy kolekcję drukowanych repertuarów Teatrów Rządowych w Warszawie, na których robił różne dopiski. Zakończył Chomiński pracowity żywot w 1886 r., zostawiając po sobie pamięć zacnego człowieka i aktora, który życia nie zmarnował, zrobił wszystko co tylko mógł, dla gorąco umiłowanej sztuki.
Innego rodzaju komizmem oryginalnym a dyskretnym odznaczył się Józef Damse, pochodzący ze znanej i głośnej rodziny teatralnej. Urodzony w ro-