Ochrona osobista

aktorów tego nie próbował. Rzecz godna uwagi, że na afiszu premjerowym, noszącym pamiętną w dziejach warszawskiej sceny datę 26 Września 1845 r., cenzor, uważając go za Rosjanina, zmienił Papkina na Papkę
_ tak samo opiewa afisz wznowienia "Zemsty" z dn.
6 Grudnia 1888 r., dopiero podczas wznowienia dn. 26 Grudnia 1913 r. Papkin odzyskał dawną końcówkę, gdy już złagodniała cenzura rosyjska na schyłku doby przedwojennej. (Dodam nawiasem, że na dawnym egzemplarzu komedji cenzor do tytułu "Zemsta" — dopisał dodatek: "za mur graniczny". Podejrzewali widocznie strażnicy prawomyślności rosyjskiej, że w tym tytule kryje się coś buntowniczego, chociaż Fredro miał na myśli tylko prywatne swary zajadłych adwersarzy. Z tym dodanym tytułem oraz wyrzutnią apostrofy do karabeli, przypominającej Barską Konfederację ukazywała się "Zemsta" na scenie Teatru Rozmaitości przez długie lata; jeszcze w r. 1905 w egzemplarzu teatralnym cenzor zostawił dodatek w tytule, wymazując ową patrjotyczną apostrofę — zostawiła ją jednak w r. 1916 cenzura niemiecka podczas okupacji. Podobno Żółkowski pomimo cenzury, dość wyraźnie akcentował rosyjskość Papkina. Chomiński przez długie lata grał tę rolę z zamiłowaniem i przejęciem, rozwijał swą indywidualną szarżę, puszczając ku uciesze galerji — falsetowe nutki. Miał dużo ruchliwości, impetu, komicznej szarmanterji, pewności siebie, płakał jak bóbr, pisząc testament w ostatnim akcie, miał pomysły i koncepty zabawne, ale postaci plastycznej nie stworzył, chociaż go rzęsiście oklaskiwano.
Z ról groteskowych Chomińskiego najlepszym był Jakób, w jednej osobie furman i kucharz