Detektory gazów

czątku 1868 roku pensji 650 rubli. Szczupły, chudy,
O twarzy wyrazistej, ostrym nieco głosie, umiał nadawać wyraźne kontury rolom młodych zdechlaków
i starszych śledzienników w komedjach francuskich, jak np. Valcreuse zasuszony poeta zaściankowy w "Safandułach", albo kwaśny i złośliwy Vigneux w "Naszych najserdeczniejszych" Wiktoryna Sardou. Najlepszą jego rolą był grany po Królikowskim Sędzia Płodozmian w sielance dramatycznej Syrokomli: "Chatka w lesie'. Naturalnie i bardzo plastycznie wypadła ta figura chytrego jurysty matacza, sknery ze słodko-kwaśnym uśmiechem, obłudą, układnością, lisiemi spojrzeniami i nerwowem niepokojem chytrego robigrosza. W ostatniej scenie był Sawicki poprostu paradnym, gdy u nóg pana marszałka szlachty litewskiej wygłaszał zapalczywie swe afekty jesienne do jego pięknej i młodej córki, polując na posag. Ostatnie jego role jak np. Feiner w "Żydzie" dramacie Edwarda Lubowskiego były przejaskrawione w charakterystyce, nosiły piętno choroby, która przedwcześnie dnia 18 Lipca 1870 r. wpędziła do grobu zdolnego i obiecującego artystę.
W dziedzinie niższej komiki pracował długie lata niezmordowanie Michał Chomiński aktor zasłużony, ilościowo bardzo produkcyjny. Urodził się dn. 1 Lipca 1821 r. w Zamościu, w ziemi lubelskiej. Po czteroletniej nauce w szkole dramatycznej warszawskiej, występował w towarzystwie Chełchowskiego z pensją 40 Złp. miesięcznie, którą w r. 1842 podniósł dyrektor do 120 złotych na miesiąc. W teatrze krakowskim był czynny w latach 1843— 1846 z wynagrodzeniem 290 złp. na miesiąc. Zarówno Chelchowski jak Józef Mączyński, dyrektor krakowski wysta-