snej winy lecz z powodu ważnego przekroczenia jednej z artystek, odczuł ten cios tak boleśnie, że popadł: w obłąkanie i zmarł dnia 1 Września 1868 r. w Szpitalu Św. Jana Bożego.
Przedwcześnie porzucił scenę Warszawską Anastazy Trapszo, aktor bardzo lubiany w kołach młodzieży, pełen talentu, o pięknych warunkach i szlachetnej postawie, wyrazistej twarzy, giętkim basowym głosie. Urodzony 1832 r. kształcił się w kierunku matematycznym, wstąpił na scenę we Lwowie 1856 roku, do Warszawy zaangażowany w 1857 r. Grywał zrazu role amantów, przerzucił się potem w dziedzinę charakterystyczną. O ile wiem święcił dawniej tryumfy jako ognisty i efektowny Bernard w dramacie "Mauprat". Za mojej pamięci grał szeroko, z rozmachem rolę Cześnika w "Zemście", był doskonałym Konfederatem pełnym animuszu, dziarskości i bystrego rozumu w "Miodzie kasztelańskim" ale najlepszą rolę stworzył jako Rębajło w" Liście żelaznym", zacięty warchoł, pełen prywaty i buty szlacheckiej; postać oddana wybornie, plastyczna, mocna w wyrazie i naturalnie zarysowana. Jego Bolingbrok w "Szklance wody" komedji historycznej Scribe'a miał giętkość wężową i werwę układnego dworaka, wielką swobodę, zaprawioną odcieniem sarkazmu i pewnością siebie mistrza intrygi. Rola w całości znakomita, odegrana z wielkim kunsztem, fantom teatralny Scribe'a, mistrza" chińskich cieniów" obleczony w ciało, żyjący życiem ułudy w blasku kinkietów.
W r. 1869 opuścił Trapszo scenę warszawską, został dyrektorem teatrów prowincjonalnych i położył na tem polu wielkie zasługi, podnosząc poziom artystyczny scen wędrownych. Jako człowiek wy-