Perfumeria wysyłkowa

ubogiego młodzieńca" zwłaszcza w chwilach starczego marazmu przed zgonem. Grał podobno z rozmachem po swojemu Cześnika w "Zemście", ale go w tej roli nie widziałem. Artysta poważny, zamiłowany w swym fachu, pracował spokojnie, chwilami bardzo ciężko borykał się z życiem. W roku 1872 podczas benef su w Teatrze Wielkim przypomniał we "Folwarku Primerose" swą ulubioną rolę wytwornego Księcia Walji, który stale na afiszu figurował jako "Książę de Galles". Umarł dnia 1 listopada 1876 r. po ciężkiej chorobie zostawiając po sobie pamięć zacnego człowieka, zasłużonego artysty, przejętego "kapłaństwem" swego zawodu. Gdy żona zmarłego prosiła o zasiłek na koszta pogrzebu, Prezes Dyrekcji Sergjusz Muchanow na podaniu napisał: "odmówić!" (otkazat').
Do najbardziej produkcyjnych ilościowo aktorów należał Władysław Świeszewski, którego pracę i działalność poznałem na schyłku jego karjery. Zyskawszy powodzenie w teatrach amatorskich, Świeszewski porzucił biurko urzędnika w Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu i został w dniu 19 czerwca (1 lipca) 1852 r. zaliczony do grona artystów dramatu i komedji z pensją 270 rubli rocznie. W roku 1857 miał gaży 540 rubli, w następnym otrzymał 210 rubli jednorazowego dodatku. W podaniu złożonem dnia 8-go września 1864 r. skarży się artysta, że od 1858 roku przez lat siedem nie podwyższono mu pensji, że po 12 latach pracy zabrnął w długi, które mu trują życie. W prośbie tej pisanej drobnem, pięknem pismem skarży się obrazowo artysta: "Jak jedna iskra wznieca pożar, jedna kropla przepełnia naczynie, tak w życiu mojem sztucznem jak obecne, jeden dzień podobnego jak dotychczas istnienia mnie i rodzinie mojej