Perfumy niszowe

W kołach młodzieży przed kilkudziesięciu laty cieszył się sympatją Alojzy Stolpe, aktor niezbyt pomysłowy ale rutynowany, miły i elegancki. Urodzony d. 29 listopada 1818 r. uczęszczał za młodu jednocześnie do szkoły śpiewu solowego i do szkoły dramatycznej pod kierunkiem Kudlicza. Karjerę sceniczną rozpoczął w lipcu 1834 r. z pensją 1444 złp., potem awansował powoli, otrzymując co parę lat małe dodatki. W r. 1845 zobowiązał się kontraktem za dyrekcji twardego, zmoskwiczałego do szpiku kości generała Abramowicza przyjmować i wykonywać "role kochanków, wyższe komiczne charakterystyczne i basowe w operze" za co otrzymał 600 rubli rocznej pensji. Kolega Wł. Krogulski w życiorysie Stolpego wydrukowanym w Nr 37 i 38" Kurjera Teatralnego" z 1901 r. podaje, że artysta załamał się jako śpiewak we forsownej roli Bertrama w "Robercie djable" Meyerbeera, nadwerężył sobie głos, chorował, ale potem jeszcze śpiewał parę lżejszych partyj: Bartola w "Cyruliku Sewilskim", w "Stradelli" i "Córce pułku". W r. 1866 dosłużył się Stolpe 1200 rb. pensji, mianowany także reżyserem, zdaje się bez osobnej dopłaty. Krótko spełniał te obowiązki. Po wysłużeniu 35 lat otrzymał 972 rubli emerytury, grywał potem, pobierając dodatkowo 10 rubli od występu. Parokrotnie w latach 1873 i 1875 pełnił zastępczo czynności reżysera, gdy koledzy byli chorzy, albo wyjeżdżali na urlop.
Obdarzony miłą powierzchownością, sympatyczny, pełen ciepła i werwy, w ruchach giętki i wytworny. Praca i zdolności aktorskie Stolpego rozwijały się w dwu kierunkach. Grał zarysowane dosadne role charakterystyczne — ale w młodości wyrobił so-