Krem na cellulit

warzystwie Chełchowskiego. Po pięciu latach koczowniczego życia na prowincji zangażowany w r. 1843 do Krakowa przez Meciszewskiego na 7 miesięcy z pensją 400 złotych oprócz benefisu. W r. 1844 zawarł umowę z hr. Skarbkiem, dyrektorem Teatru we Lwowie, ale rozwiązał kontrakt dla Teatru Warszawskiego, otrzymawszy 600 rb. gaży na początek. Przez pewien czas, na wstępie swej działalności spełniał obowiązki reżysera, zdaje się bezpłatnie. W ciągu lat otrzymywał zwykłe podwyżki pensji — w aktach stan jego służby opiewa, że w r. 1857 gaża artysty wynosiła 1224 rubli rocznie. W roku 1858 mianowany reżyserem dramatu pełnił te obowiązki przez dwa lata, uwolniony na własne żądanie. Po ćwierćwiekowej pracy na scenie komisja Rządowa Spraw Wewnętrznych w r. 1863 przyznała mu 720 rubli rocznej emerytury. Według ówczesnego zwyczaju grywał i potem na scenie za wynagrodzeniem 20 rubli od występu, z obowiązkiem grania 96 razy na rok i nadpłatą, gdyby tę liczbę przekroczył. Mianowany ponownie reżyserem w czerwcu 1865 r. pełnił tę czynność jedenaście miesięcy i zażądał dymisji w roku następnym, skarżąc się w podaniu, że "stanowisko reżysera nie dość jest osłonięte, w zamian za ściśle sprawowanie obowiązków" naraziło go na "napomnienie jednego z członków teatru".
Józef Rychter był doskonałym aktorem starej szkoły, łączył wybitny talent twórczy z temperamentem mocno zapalnym, z gorączkowem zamiłowaniem swego fachu, z ambicją, pchającą ku wyżynom. Miał intuicję psychologiczną, skojarzoną z bardzo żywem poczuciem polskiej tradycji. Wzrost nie wielki, rysy wyraziste, wypukłe wielkie czoło, oczy żywe