Outsourcing sap

Żegnałem drogiego mistrza na cmentarzu powązkowskim mową pogrzebową, której ukryte intencje zrozumieli słuchacze. Gdy trumna ze szczątkami znakomitego tragika spoczęła w grobie, szeptały do siebie na cmentarzu kobiety z ludu, że zmarły "był dobrym Polakiem".
Rzucona przezemnie nad mogiłą myśl wzniesienia pomnika mistrzowi szybko w ciało się oblekła. Zawiązał się specjalny komitet w którego skład weszli: z ramienia dyrekcji Teatrów vice-prezes Bogumił Foland, redaktor "Echa muzycznego i teatralnego" Aleksander Rajchman, Zygmunt Noskowski jako dyrektor Towarzystwa Muzycznego oraz Wojciech Gerson, przodujący w dziedzinie plastyki. Noskowski w dniu 18 września 1887 r. zorganizował wielki koncert na ten cel w Salach Redutowych, z udziałem tenora Mierzwińskiego, stojącego wtedy u szczytu swej sławy. W parę lat stanął na cmentarzu powązkowskim pomnik z posągiem artysty w pozie szlachetnej, z płaszczem zwisającym od ramion. Nie siląc się na pomysły ekscentryczne, rzeźbiarz Syrewicz przekazał potomności w szlachetnym stylu akademickim dostojną postać oraz pełną wyrazu, uduchowioną twarz znakomitego aktora, który w sercu Polski krzepił i podnosił dwa pokolenia, karmiąc je "chlebem ideału".
Trzecim w tej konstelacji gwiazd był Józef Ry-
chter, aktor znakomity, pierwszorzędny w rolach charakterystycznych. Urodzony dnia 9 września 1820 roku w mieście Kraśniku, pobierał nauki średnie w szkołach w Opolu, Lublinie i Szczebrzeszynie. W Październiku 1838 r. rozpoczął zawód sceniczny w to-