świadectwo, zaznaczając jego wytrwałość, pracę oraz "przychylność młodego artysty dla przełożonego". Otrzymuje Królikowski w Warszawie zrazu 600 rubli rocznej gaży, awansując w ciągu lat stopniowo w tempie wolnem, przyjętem przez Dyrekcję rządową, dosługuje się w 1872 r. pensji 1800 rubli oraz 15 rubli od występu. W roku 1847 mianowany razem z Chęcińskim, nauczycielem Szkoły dramatycznej, w 1852 r. prosi o zwolnienie z tych obowiązków, które pełnił bezpłatnie. W r. 1860 mianowany reżyserem usuwa się od tych czynności w 1862 r., gdy w Warszawie rozpoczęły się ruchy i manifestacje narodowe. Później odpowiadał odmownie, gdy mu chciano powierzyć obowiązki reżysera, oddany sumiennej pracy aktorskiej, studjom literackim, usuwający się od manewrów zakulisowej polityki teatralnej w zacisze rodzinnego życia. W r. 1873, otrzymawszy 1800 rubli emerytury, zawiera z Dyrekcją kontrakt, obowiązując się wyuczyć rocznie sześciu ról, w tem trzech małych, trzech większych i grać za wynagrodzeniem 35 rubli za wieczór, z gwarancją 9 występów na miesiąc. W r. 1885 dostaje od księcia Meiningeńskiego order zasługi, którego nie nosił, chociaż w miesiącu wrześniu tegoż roku prezes Dyrekcji senator Gudowski, zawiadomił urzędowo artystę, że władza raczyła mu na to pozwolić.
Talent świetny, głęboki, poparty pracą, kulturą i wysoką artystyczną samowiedzą łączył w sobie rozum, refleksję z wysokiem napięciem uczucia, zapału i natchnienia. Poznałem go w pełni dojrzałości artystycznej, był ukochanym moim mistrzem, uczył i popierał pierwsze moje kroki na scenie. Czerpał chętnie wiedzę z książek niemieckich teoretyków i kry-