Wyposażenie łazienki ceramika

tnych debiutach zostałem przez prezesa Sergjusza Muchanowa przyjęty do grona artystów dramatu, zapytano mnie, kto w przyszłym tygodniu grać będzie rolę Ferdynanda w "Intrydze i miłości" Szyllera —
— Ja — odrzekłem, albowiem Leszczyński jest tak dobry, że mi odstąpił tę rolę.
— Czy przez intrygę czy przez miłość? — rzekł Żółkowski z lekkim uśmiechem i wywołał ogólną wesołość.
Innym razem mówił do mnie: "Czytam rolę dwadzieścia siedem razy, więcej do niej nie zaglądam i nie biorę nigdy ze sobą roli do teatru. " Miał doskonałą, bardzo dla aktora ważną — pamięć wyrazową, która nieopuszczała go do zgonu. Na schyłku życia poważny i spokojny opowiadał niekiedy o triumfach erotycznych i przygodach bujnej młodości, gdy jego krewki temperament w stosunkach zakulisowych nalaził go parę razy na kary pieniężne i napomnienia.
Podczas półwiekowej z górą pracy święcił ciągłe triumfy. Nietylko publiczność, ale i krytyka wszelkich odcieni biła mu pokłony. W roku 1882 na jubileuszowem przedstawieniu w teatrze Wielkim dn. 5 listopada wykonał fragmenty swoich sławnych ról w "Geldhabie" "Przyjaciołach'" i "Sztuce przypodobania się". Wieńczyły go na scenie owacyjnie artystki. Byłem obecny jako młody aktor na składkowej uczcie jubileuszowej w Resursie Kupieckiej. W szeregu toastów przemówił Królikowski, potem między innymi zabrał głos Mikołaj Berg, redaktor urzędowej gazety "Warszawskij Dniewnik" autor "Notat o polskiem powstaniu" i wygłosił po polsku toast następujący: