Stoły do masażu

spraw posagowych, pomimo usterek techniki scenicznej i pewnych niezręczności zalecał się błyskami talentu, kilkoma żywszemi scenami, starannie opracowanem djalogiem — miał 10 przedstawień. Obie te literackie prymicje należały do prób niedojrzałych, były krokami chwiejnemi młodych pisarzy; wystawiono je dla zachęty wśród bardzo jałowej w owym czasie twórczości oryginalnej.
Pisana jędrnym potoczystym wierszem pięcioaktowa komedja Stanisława Bogusławskiego "Złoty młodzieniec" grana po raz pierwszy d. 30 Października, była najpoważniej poczętą i wykonaną sztuką autora "Opieki wojskowej", który kroczył śladami Fredry (ojca) — miał zacięcie i humor starego pokroju, ale brak mu było tężyzny dramatycznej i pełniejszej plastyki figur. W "Złotym młodzieńcu" autor dał folgę bogobojnej satyrze na zepsucie wielkomiejskie, na młodzież próżniaczą i lekkomyślną, idealizu|jąc natomiast patryjarchalną atmosferę życia dworu wiejskiego—ciepło i sympatycznie kreślił dwie posta
cie zaściankowych staruszków Radosta i Korduli,
okrasił tu i owdzie djalog jędrnym archaicznym humorem, dał parę scen charakterystycznych pełnych serdecznego ciepła. Z powodu jednak braku żywej akcji i pewnej rozwlekłości komedja ta, mająca zalety w opracowaniu szczegółów i formy językowej, grana ogółem 13 razy, zyskała succes (d'estime u publiczności i krytyki; zresztą w niektórych rolach wadliwie ją obsadzono.
Z jednoaktówek oryginalnych wyróżniało się Jana Chęcińskiego przysłowie dramatyczne "Cicha woda brzegi rwie", wystawione dn. 5 stycznia, potem w ciągu lat 10 grane ogółem 42 razy. Był to bar- '