Młodzieżowe radio internetowe

dykcji. Odtwarzała z początku Nowakowska większe role jak np. Amelji w "Zbójcach", Królowej w "Hamlecie", Księżniczki Zofji w "Żydach" Korzeniowskiego — w tej ostatniej była najlepsza z właściwym tonem dumy i godności dziewiczej. Później jednak dawano jej role podrzędne. W trudnych warunkach życia domowego, obarczona dziećmi, nie mogła spotęgować swych zdolności ani wydoskonalić techniki, była jednak aktorką poprawną i użyteczną. Podczas występów Modrzejewskiej w 1891 roku w Teatrze Wielkim, biorąc udział w wykonaniu "Marji Stuart" Szyllera jako Leicester, byłem świadkiem jak podczas wielkiej sceny pożegnania Królowej Szkockiej z niewiastami jej orszaku, Nowakowska, grając rolę Anny Kennedy, nagle krzyknęła boleśnie i upadła na ziemię. Nie było to jednak udanie — przeniesiona do ubieralni artystka skonała.
Do rzędu sił rutynowanych i użytecznych należała także Sabina Figarska aktorka charakterytyczna. Urodzona dn. 17 lutego 1833 roku; w maju 1854 r. zaliczona do personelu dramatycznego Teatrów Warszawskich z pensją 120 rs. rocznie, dosłużyła się w r. 1875 pensji 650, którą przy reformach oszczędnościowych w r. 1855 zmniejszono do rub. 500. W r. 1892 uzyskała 180 rub. emerytury, zwolniona od obowiązków opuściła scenę. Figarska grała swobodnie role starych panien, ciotek komicznych, guwernantek, powiernic, jednakowa zawsze w dykcji, wyrazie twarzy i gestykulacji. Najlepszą była jako Aniela w "Damach i huzarach", Fredry (ojca) oraz w podobnej roli w "Opiece wojskowej", komedji Stanisława Bogusławskiego — utrafiła w obu rolach w ton pretensjonalnej afektacji i sentymentalizmu przekwitłych starych panien, z akompanjamen-