Dywany

już dają, pokój Europie, to biada tym, którzy chcą. w Pudłowie rozpocząć jakiebądź przedsiębierstwo przemysłowe, naukowe, czy artystyczne, bez ich najwyższej sankcyi. Zginą, zanim się ruszać zaczną. Ogłoszeni za nieuków, niespecyalnych, szarlatanów, nie będą wiedzieli, gdzie się podziać.
Nie możemy tu portretować wszystkich bez wyjątku znakomitości Pudłowskich, ale bacząc na dalszy ciąg opowiadania, wypada nam przytoczyć kilka. Czujemy wprawdzie całą nieudolność pióra, spotęgowaną przypomnieniem Plutarcha, Macaulaya, i innych biografów ludzi znakomitych, ale dbając o dobro potomności, nie wahamy się dłużej.
Przedewszystkiem zajmuje tu pierwsze miejsce, pan Jan Kapistran Holkopf, profesor i sławny zbieracz autografów. W dziecinnym jeszcze wieku, (przepraszamy za styl, powszechnie używany przy życiorysach) okazywał niepohamowaną zdolność w bazgraniu ołówkiem po papierze, i kredą po zielonym kartowym stoliku papy, najrozmaitszych nazwisk wielkich ludzi. Popęd ten wrodzony, z razu zapoznany, karcono surowo. Odczuła to dziecinna dusza srodze, lecz nie poprzestawała w intuicyjnym swem ćwiczeniu. Oddany do szkół publicznych, podpisywał nazwiska profesorów z nieporównane