Zwrot podatku za pracę za granicą

wczoraj, i już oczy moje, podbiły kilku i rozpromieniły. Astolf wcisnął mi bilecik w bukiet kwiatów, a ja zamiast go oddać, zasłoniłam ręką. Pierwszy bilet miłosny, więc potrzeba tylko zacząć? Czemuż nie jest to list człowieka, któregobym kochała. Jakżebym ucałowała każdą literkę, jak zachowała religijnie! Czuję, że serce biłoby mi gwałtownie, a twarz pałała, gdy tymczasem teraz chłodno i pogardliwie, rozbierać będę styl i ortografię tego panicza. Ach jaki styl tuzinkowy: "żyć bez ciebie nie mogę", o wy mężczyzni! mówicie, że nie możecie żyć bez nas, a jakże żyjecie z nami! "Miłość moja bez granic", jakie to pospolite, jakie gminne i trywialne! Czyż nigdy już nie spotkam człowieka, któregoby słowo uderzało mi wprost w serce!
— Jestem na twe usługi najdroższa Anusiu — rzekł wchodząc Wiktor — zamyślona jesteś? Cóż to za różowy bilecik?
— Miłosny — odrzekła obojętnie i nie wypuszczając go z ręki.
— Miłosny? żartujesz?
— Bynajmniej, jest-to list, najformalniej oświadczający mi się z miłością.
— I ty go czytasz tak spokojnie?