Organizacja imprez muzycznych

— O, ja się uspokoję, o to nie ma obawy. Ja wiedziałam, że tak się skończy. Za cóżbym ja miała być szczęśliwą!? Los musi być konsekwentny... dobrze, dobrze, ja wiem, że on zginął, prawda?... Zupełnie zginął, już nie żyje, prawda?!.. już oczy zamknął na wieki, usta nie uśmiechną się do mnie... wiem, a jednak mogliśmy żyć szczęśliwi, byłabym dla niego matką, pielęgnowałabym go jak dziecię... skończyło się... wszystko... wszystko... Oh!... Wszak mówił jeszcze o mnie? Przebaczył mi, czy złorzeczył, powiedz pan, jestem mężną, zniosę wszystko. W godzinę śmierci mówi się prawdę, złorzeczył mi?
— Miał złorzeczyć kobiecie anielskiej dobroci? Owszem, konające usta błogosławiły cię, szeptały przygasłym głosem imię twoje, i tylko prosił o dotrzymanie mu przyrzeczenia.
— Przyrzeczenia? ha, ha! — śmiała się spazmatycznie, — ja mu więcej dotrzymam, zobaczysz pan, pan jego przyjaciel, którego on tak kochał. Pan go kochałeś, prawda?
— Był mi bratem od serca.
— Tak, jego kochali wszyscy... jam tylko była okrutną... uciekłam od niego... zostawiłam z prze-