Bilety promowe

cze się w sieć zbrodni, wywołanych pierwszą, najstraszniejszą. Wówczas to przeznaczenie zamiast jednej ofiary, zmiata cztery; przeznaczenie widoczne jako palec Boży, okrutne lecz sprawiedliwe, bo zdające się mówić: "wasza ludzka sprawiedliwość błędną, jest, miecz karzący w rękach człowieka skaleczy jego samego, wiedzcie więc, że ścieżki Boga nie są. waszemi ścieżkami".
Z takim to człowiekiem weszła w styczność Ofelija, ta dziewica nieodgadniona, w której się jedni poeci i artyści kochają, a którą drudzy spotwarzają haniebnie. Do potwarców naprzykład należą: Goethe, Tieck, Gervinus i inni.
Według Tiecka "spożycie owocu" zależało od Hamleta; Gervinus zaś upatruje zepsucie jej moralne w piosnkach, śpiewanych podczas obłąkania. To niezawodna, że rozmowy jakie naokoło Ofelii i z nią samą prowadzą, (Hamlet głównie) nie dają zbyt wielkiego wyobrażenia o niepokalanej czci jej niewieściej. Chodziłoby tylko o rozstrzygnięcie, o ile czci tej dziewiczej rzeczywiście ubyło. Otóż Ofelija materyalnie pozostała czystą, lecz stan jej moralny, wyobrażenia skalane już zostały. Dalej prócz tego, że jest złączeniem w jedno próżności, kokieteryi, zmysłowości, miłości, boleści i szału,