Wagi samochodowe

się zajął losem biednej dziewczyny, to ja pana zwalniam i przebaczam, lepiej później jak nigdy. Powrócę" a może mi i ludzie przebaczą, a jeśli nie, pójdę w świat szeroki.
— Prawda, smutny jestem — bo ranie martwi twa obojętność, ale nie myśl, iżby żal był milczenia przyczyną. Dumałem nad sposobem pozyskania twego serca.
— Bądź dla mnie dobrym i szlachetnym, a wywdzięczę ci się przywiązaniem bez granic.
— Lecz ja chcę miłości wielkiej, gwałtownej, ognistej, któraby się zapaliła nagle....
— I nagle zgasła.
— Nie, taka miłość nie gaśnie Anno — rzekł cisnąc ręce jej do ust. Ty nie wiesz jaki żar wdmuchałaś w piersi. Pragnę, abyś mi wierzyła, abyś była moją.
Anna przestraszona tak dziwnym dla niej wybuchem, cofnęła się w głąb' karety, wyrywając mu rękę. Wiktor rozśmiał się szyderczo.
— Jakto? bronisz mi nawet ręki? Boisz się ciekawych oczu, złośliwego języka? Nie obawiaj się, tu nam nikt nie przeszkodzi, jesteśmy sami!
— Nie pojadę dalej, — rzekła kobieta głosem stanowczym, wołając na pocztyliona.