Budownictwo książki

nić całą siłą świadomości i charakteru. Cierpiana zaledwie w domu, oddana, prawie narzucona pod opiekę takiej dwójznacznego życia kobiecie, jaką. była Melanija, nic dziwnego, że zawierzyć mogła i dać się uwieść namowom młodego człowieka, wytrawnego w sztuce bałamucenia serc, i fałszowania przysiąg. Sama forma wycieczki, sam na sam z młodym mężczyzną, nic wydawała się jej tak nadzwyczajną, bo wierzyła w szczerość oświadczeń jego, obiecujących jej w jak najkrótszym czasie, połączenie węzłem Sakramentu, a w każdym razie opiekę zacnej matrony! Gdyby miała doświadczenie, byłaby się chociaż zapytała, kto jest ten pan Wiktor, i czy słowo jego jest słowem męża, brzydzącego się haniebnem kłamstwem i podstępem. Lecz on uprzedzając zapytanie, rzekł jej, że ją chce ratować z dusznej i nieczystej atmosfery, a że czuła, iż otoczenie istotnie nie dawało jej moralnej rękojmi, więc i tę chęć, policzyła na karb uczciwości i szlachetności. Wyjechali ekstrapocztą w pełnym galopie. Anusia zatuliła się w kąt karety, i w niemem zdrętwieniu patrzała przed siebie, nie mogąc sobie dokładnie zdać sprawy z nagłej zmiany położenia. Wiktor wyglądał co chwila przez okno, jakby w obawie pogoni. Milczeli. Anusia wdzięczną była swemu to-