Kosiarka

drogę. Był ojcem mego ducha, i za to samo czczę go i kocham. Lecz to nie dosyć. Wówczas, gdy byłem w stanie blizkiej nędzy, wspierał mnie z największą delikatnością i miłością braterską, a raz gdy się ktoś odważył mnie spotwarzyć, strzelał się z nim, nie mówiąc mi ani słowa.
Dowiedziałem się o tem dopiero wtedy, gdy już wiedziało całe miasto, Pojmujesz, ile czułem dlań przywiązania i szacunku. A chcesz poznać jego fizyognomiją, jego dary. Jasny blondyn, miał wielkie siwe oczy, z których padały iskry zapału, gdy mówił; pioruny, gdy się gniewał. "Wysokie, szlachetne czoło ocieniały bujne włosy, a około ust wił się uśmiech tak łagodny, tak piękny, że każdego przyciągał. Może dlatego taki dziwny powab miał ten uśmiech, że był niezmiernie rzadki. Dar porywającej wymowy, niezbitej argumentacyi, był tylko wypływem jasności i logiczności objęcia i wyłożenia przedmiotu. Nie lubił dyskussyi, ale gdy ją zaczął, poprowadził zwycięzko, przekonał i oczarował.
Kobiety zachwycały się jego wymową pełną ognia i siły, ale w ich towarzystwie strzegł się mówić wiele. Trzeba go było pobudzić, niemal rozdrażnić. Kobiet w ogóle nie lubił. Mawiał zawsze,