Sklejka antypoślizgowa

— Ale weź teraz moje brylanty, proszę cię, jeżeli mnie cokolwiek kochasz.
— Dziękuję ci, Anusiu, dziś mi nie potrzebne. Dałem sobie już radę, — i spojrzał z uśmiechem na miejsce, gdzie zwykle wisiał łańcuszek od zegarka. Anna przyskoczyła żywo.
— Jakto? zegarka nie masz, może i medalionika? Sprzedałeś?
— Nie — rzekł z uśmiechem — poprosiłem tylko o schowanie na pewien oznaczony termin. Nie obawiaj się, wszystko będzie dobrze, lecz dziś musiałem zapłacić komorne....
Anna usiadła, pobladłszy i posmutniawszy.
— I to wszystko dla mnie. Gdybyś mnie nie był poznał, pracowałbyś spokojnie. Przebacz mi.
— Anulu, nie zawstydzaj mnie i nie poniżaj. To ja wyrzucam sobie, że mogłem być w chwilowej potrzebie, ale teraz zobaczysz, czy kiedy będę w podobnym wypadku.
— Kocham cię, mój biedaku! zawołała Anna.
— To tylko pragnę słyszeć każdej chwili, a żadna chmurka, nie zaciemni nam naszego nieba.