Sklep meblowy kraków

— Wiem i o tem — rzekł Wicyniusz — wyznałem wszystko wujowi, radząc się go, co czynić. Wysłuchał mnie spokojnie i odrzekł: "Mimo to przyjmę ją pod mój dach, wszak łagodny Trajan przebacza tym, którzy spostrzegłszy, że na błędną drogę weszli, cofają się. "
Oczy Aktei błysnęły.
— O ja nie zerwę z nimi — rzekła z mocą — a nawet wszystkich usiłowań dołożę, abyś ty w Chrystusa uwierzył i wspólnie ze mną mógł się pomodlić u grobu matki.
Wicyniusz był blizkim zawołać:
— To ci się nie uda!
Lecz życie nauczyło go panować nad uczuciami i nie pozwalać zbyt pośpiesznie słowom z ust wybiegać; spostrzegł, iż nie tak łatwo bedzie stąd wyrwać Akteę, więc podstępu użyć postanowił.
— Spróbuj — rzekł — Trajan wielce łaskaw na mnie. Gdy mi ziemię podaruje, zbuduję dom własny i zabiorę cię do siebie.
Tu począł przypominać minione lata dziecinne gdy razem igrali pod okiem matki i byli szczęśliwi oboje, gdy marzyli, jak w przyszłości razem mieszkać będą, niezależni od nikogo. Coraz mocniejsze wzruszenie ogarniało Akteę, czuła, że serce jej drży, ze wola słabnie, iż ulegnie w końcu namowom brata.
— Gero! — zawoÅ‚aÅ‚a naraz z rozpaczÄ… — czemu ty milczysz? Wspieraj mnie, powiedz mu, że ja wracać do Å?ucyi już nie mogÄ™.